25.3.07

VISUAL

34 comments:

elinor said...

Μου θυμιζει ενα προσφατο ονειρο που ειχα. Ετσι ακριβως σε πρασινο και μπλε, το δωματιο χωρις τελος!

:)

Goobeetsablog said...

pretty cool.
I kept staring at it, trying to figure it out.

H.Constantinos said...

Πυρασφάλεια / Πυροπροστασία (!)

Μήπως έχεις επισκεφθεί το artattackgr.blogspot.com ?
Θα μπορούσε...
Απίστευτο γέλιο, τουλάχιστον τις 2-3 φορές που το είδα!

just me said...

Aπό τις πιο "κρυπτικές" σου εικόνες. Μοιάζει πραγματικά με καθηλωτικό όνειρο, με μόνη "παράταιρη" πινελιά τον κόκκινο πυροσβεστήρα, ίσως για να παρέχει την ασφάλεια της διαφυγής, για όποιον τυχόν ήθελε να ξυπνήσει...(εγώ μια χαρά θα ηρεμούσα και θα ονειρευόμουν εκεί μέσα).
Καλό σου απόγευμα.

harlequinpan said...

Frames of painting,frames of mind.

Stavros Katsaris said...

Από όλες σου τις δημιουργίες αυτή είναι η αγαπημένη μου!
Βλέποντας τον πυροσβεστήρα θυμήθκα και μια γελοιγραφία!
Ένας τύπος σε μια γκαλερί παρατηρεί με ιδιαίτερη προσοχή το έργο που υπάρχει δίπλα από ένα πίνακα ζωγραφικής- τον πυροσβεστήρα!!
Κατά τα άλλα μου άρεσε πολύ το σημερινό!
Καλησπέρα!

just..living!!! said...

διάδρομος γεμάτο πίνακες..άρα ζωή γεμάτο όνειρα..μακρινά θα έλεγα άν κρίνω από τα μάτια...

χχχ

Νερίνα said...

Τώρα εμένα γιατί μου ήρθε το "Έλσα σε φοβάμαι, Έλσα σ΄αγαπώ, μια στιγμή μαζί σου είναι μακελειό"....
Ελπίζω η ψευδοροφή να είναι καλή κατασκευή.
Καλό σας βράδυ

Dawkinson said...

beauty lies to the eyes of the beholder...

CAESAR said...

Δασοπροστασία ;)

o kairos said...

Αχ,Ανοιξη φιλεη μου.

ralou said...

Πίνακες ζωγραφικής ή παράθυρα.

Η μήπως παράθυρα στην ψυχή.

Η μήπως απλά ένα κολάζ, εικαστική απεικόνιση της φύσης, της ζωής, του ανθρώπινου πλάσματος.

Η μήπως ένα ψυχρό hi tech, virtual habitat που το μόνο πραγματικό αντικείμενο που έχει παρεισφρήσει κηλιδώνει με την αυτάρεσκη προπέτεια του την τελειότητα ενός αποστειρωμένου περιβάλλοντος.

Δεν ξέρω.
Από τις πιο δυσκολοδιάβαστες ζωγραφιές σου dodos. Ίσως γιατί είναι από τις ελάχιστες που δεν περιέχουν ένα οποιοδήποτε ζωντανό πλάσμα.
Παρ όλο που ο χώρος είναι γεμάτος παράθυρα νοιώθω εντελώς εγκλωβισμένη!

αθεόφοβος said...

Με τα έργα που ζωγράφισε ο ζωγράφος άνθρωπος δεν πάτησε στην έκθεση!

ihadafarminafrica said...

Καλημέρα

Εγώ το είδα σαν μια έκθεση όπου ο δημιουργός αντί για έργα έχει φτιάξει μόνο τα παράθυρα που βλέπουν στην ΦΥΣΗ απ' εξω και ότι ο μόνος πραγματικός πίνακας είναι αυτός στο βάθος με τα δυο μάτια.

DODOS: βλέπω αυτό το έργο σου σαν απάντηση στην κλειστοφοβική και άγρια εικόνα με τον τρόφιμο ψυχιατρίου στο Μπουρουντί. Να σαι καλά.

υγ:

Stavros Katsaris : αν σου πω ότι έχω κάνει το ίδιο ακριβώς με τον πυροσβεστήρα στο ΠΟΜΠΟΥΡ;

;-))))

pandave said...

you must be psychic!

that's what it looks like...

bye for now dodos!
see you in a couple of weeks.

a real visual.

maika said...

δεν καταλαβαίνω γιατί αλλά κάτι με τρομάζει εδώ...μπρρρρρ..

Ανδρομεδα said...

τιο άλλο δε θα δουν τα μάτια μου;

Χρήστος Φασούλας said...

Δυο πράσινα μάτια με μπλε βλεφαρίδες (με... λίγη φαντασία!)

akis said...

πριν τα εγκαινια

Ζαρατούστρα said...

Νιώθεις ότι σε παρακολουθούν, ότι σε κρίνουν; Εγώ δεν υπήρξε ούτε μια στιγμή να μην το ένιωσα.

Και ενώ το νιώθεις αυτό, αγνοείς τόσα άλλα υπέροχα τοπία τριγύρω.

allmylife said...

Κεραμεικός.

Walter said...

Τα μάτια του νησιού, δηλ. του dodos, βλέπουν τον εαυτό τους μέσα από τα παράθυρα/πίνακες. Ακριβώς το ίδιο πρασινογάλαζο μοτίβο στα παράθυρα/πίνακες όπως και στο πρώτο avatar του dodos (το νησί αν θυμάστε)! Ο πυροσβεστήρας είναι εκεί αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για έξοδο από τον κλειστό χώρο στο νησί, δηλ. πάλι στον dodos. Κάπως έτσι σκηνοθετούμε όλοι την ψυχή μας και τη δράση μας και τα αδιέξοδά μας. Χωρίς να το καταλαβαίνουμε...

Φτερό στον άνεμο. said...

Πότε με το καλό τα εγκαίνια; Στο κόκτεϊλ που θ' ακολουθήσει ελπίζω να έρθει κάποια ψυχή ... Προς ο παρόν άκρα του τάφου σιωπή στην γκαλερί βασιλεύει...

kyriayf said...

τα μάτια του "big brother";

doctor said...

Πόσο όμορφα και καθαρά θα ακουγόταν το "Adagio in G minor" του Albinoni?

Τι υπέροχη-Επιδαύρεια ακουστική παρέχει ο άδειος χώρος!

Πόσο αρμονικά θα έδενε με τον χώρο:

Adagio

ralou said...

Nαι doctor.
Aν και λίγο πιο σκοτεινο, έδωσε άλλη υπόσταση στην ζωγραφιά του dodos.

Reflex said...

Une perspective très bien réussie :D

Herinna said...

Η ζωή είναι αλλού;

kerasia said...

Ο θεός σου;

dodos said...

elinor,
όχι τρομακτικό όνειρο, ελπίζω...

goobeetsablog,
i did some staring myself :-)

h.constantinos,
το είχα επισκεφθεί πριν πολλές εβδομάδες- μού είχε φανεί πολύ σοβαρό και δεν...
Ξαναπέρασα τώρα, μετά την παρότρυνσή σου ;-)

just me,
μπορεί να είναι κάποιο όνειρο- που όμως δεν μπορώ διόλου να θυμηθώ...

harlequinpan,
well said.

stavros katsaris,
οι πυροσβεστήρες διεκδικούν την θέση τους στην τέχνη!

just..living!!!,
ίσως- δεν ξέρω...

νερίνα,
μην ανησυχείς γιά τίποτε!

dawkinson,
!!!

ceasar,
:-)

o kairos,
και ανοιξιάτικη αλλεργία :-(

ralou,
πίνακες ζωγραφικής με το ίδιο θέμα σε παραλλαγές.
Ο θεατής, εγκλωβισμένος.
Ο πυροσβεστήρας αναγκαίος- τουλάχιστον γιά την ισορροπία τής εικόνας.

αθεόφοβος,
ας... πρόσεχε!

ihadafarminafrica,
μ' αρέσει αυτή η οπτική- δεν την είχα σκεφθεί.
Καλά, στο Beaubourg δεν έχουν συστήματα πυρασφάλειας στην οροφή- από τους πυροσβεστήρες και τις μάνικες περιμένουν;!

pandave,
have a great trip!

maika,
το βλέμμα...

ανδρομέδα,
:-)

χρήστος φασούλας,
μελωδικός!

akis,
μάλλον!

ζαρατούστρα,
διαλέγω να κοιτάζω τα υπέροχα τοπία γύρω. Σε πείσμα τών παρακολουθητών.

allmylife,
!!!

walter,
είναι μιά ανάλυση που δεν είχα κάνει- με εντυπωσιάζει.
(Λεπτομέρεια: το νησάκι δεν είναι το πρώτο μου εικονίδιο- είχαν προηγηθεί μερικά άλλα, όπως μιά ροδαλή ξανθούλα, ένας γενειοφόρος φαλακρός, μιά γιαγιά)...

φτερό στον άνεμο,
ας έρθουν όλοι οι καλοί ;-)

kyriayf,
"Bette Davis Eyes"!

doctor,
ευχαριστώ πολύ γιά την προσφορά τού Adagio.

reflex,
;-)

herinna,
έξω, μάλλον!

kerasia,
που βλέπει τα πάντα;

kerasia said...

Yes :)

Eleni63 said...

Εξοχο.

Michelle Bialowas said...

I just love the eyes at the end of the room. You have such great imagination!

dodos said...

kerasia,
:-)

eleni63,
ευχαριστώ!

michelle bialowas,
thanks!