28.2.11

A PLACE TO HIDE

12 comments:

Mariela said...

Καλημέρα, πολύ μου αρέσουν αυτά τα τοπία τα ερημικά. Αδύνατον να φανταστώ κάτι τέτοιο, πράγματι καλά κρυμμένο μυστικό! Να υποθέσω πως υπάρχει κι άλλο;; με σένα ποτέ κανείς δεν ξέρει...
Αυτή η ησυχία σίγουρα κάτι προμηνύει... ελπίζω να μην έχουμε και βεντέτες!!

Michalis Melidonis said...

εσύ ριψοκινδύνεψες :)

...Στη Νίδα
μιαν Αμάλθεια
μόνη το Δία ψάχνει,
τα στήθια να πετάξει,
τη ρώγα να βυζάξει...

Μα αυτός πετά στα όρη
στη μάνα δίνει πόδι,
εκεί στον Ψηλορείτη,
ελεύθερος ψουργίτης!


Υ.Γ.

1.Μάντρα η Μάνδρα: Το παρά το μητάτον περίφραγμα ύψους 1-11/2 του μέτρου εκ ξηρολιθιάς, όπου εισελαύνονται (σταυλίζονται) τα έγγαλα καθ΄εσπέραν και πρωίαν ίνα αμελχθώσιν.

http://www.mageirikesdiadromes.gr/component/content/article/140-2009-09-22-15-29-52.html?showall=1

2. Η Αδράστεια και η Ιδα,
κόρες του Μελισσέα ήταν,
για αυτό έβαλε το Dod μελίσσια,
για να μου θυμήσει μύθου λήμμα. :-)

3.άρα παίρνεις το μέρος των
Ψηλορειτικών οχ,χο...Ανδρουλάκης..
σου 'ρχεται χαχα...

Michalis Melidonis said...

Αλλά και για να τιμήσουμε
και της κοπελιάς τον τίτλο

να θυμίσω πως σε ένα τέτοιο
μέρος χωστήκανε ο Νίκος
ο Ξυλούρης με την Ουρανία,
τα δυό τους που κλεφτήκανε,
και στα βουνά κρυφτήκανε,
γιάηντα δεν την δεχόντουσαν
μία μεσοκαμπίτισσα,
περήφανοι αορίτες,
μα χενε άλλη γνώμη το βουνό,
για τους ετεοΚρήτες! :-)

Αποκριές γνώρισε το Νίκο. Αποκριές τον έχασε.

dodo said...

mariela Ερημικό τοπίο, άγριο, όμορφο και γεμάτο ερωτηματικά.

michalis melidonis Ανώγεια-Ιδαίον Άντρον: τα... μακρύτερα εικοσιπέντε χιλιόμετρα που έχω οδηγήσει τα τελευταία χρόνια!
Υπέροχη λέξη τα "έγγαλα".

Michalis Melidonis said...

2.εγώ το προφέρω Έγαλα (σαν ΕΒΓΑ παγωτό)
Οι Αθηναίοι μπορεί να λεν και
Engala (του κόσμου τα καλά
έχει το γκαλά)

1.Φαντάζομαι τόσα km,
με outdoor stop painting,
και οι βοσκοί θα πάθανε,
"high geek raining" xaxa

p.s.
Pou sai vre Angeliki,
na euthymisoume? :-)

Άστρια said...

Αν και πρέπει να είναι άγριο, δείχνει πολύ ήρεμο- γαλήνιο.
Πολύ μου άρεσαν οι γραμμές και τα χρώματα, οι ανοιχτές φτερούγες, το σκύψιμο του κεφαλιού..

H.Constantinos said...

Τί ωραίο μέρος, θα ταίριαζε και στο Windscreen Studio, και χρωματικά επίσης...
Εκείνη η γραμμή, αδυνατώ να την αποκρυπτογραφήσω, νάναι άραγες μονοπάτι που καταλήγει σε ποτίστρα, μπα, είναι μακριά το πηγάδι, νάναι καλώδιο, νάναι φυτίλι, τέλος πάντων, χρειάζεται και λίγο μυστήριο!

dodo said...

άστρια Ίσως δείχνει γαλήνιο ακριβώς επειδή είναι τόσο ερημικό.

h.constantinos Να πάτε, σάς το συνιστώ ενθέρμως!

Καραχωματόδρομος με βαθιές νεροφαγιές, ανέβαινε μέχρι την είσοδο τής σπηλιάς· το πεζώ τον σκαρφάλωνε τραγουδώντας "δεν κολλάω, δεν κολλώ", αλλά ξέρω ότι ένιωσε ανακούφιση όταν το ξανακατέβασα στην άσφαλτο ;-)

Mariela said...

Καλημέρα, αυτό το τραγουδάκι "δεν κολλάω, δεν κολλώ" μπορούμε να το βρούμε στον γιουτούμπι;; πολύ θα ήθελα να το ακούσω....

Margo said...

είχα ξαναπεράσει και δεν μπορούσα να το καταλάβω μα δεν πρόσεξα και τον τίτλο. Τώρα σαν να τον είδα για πρώτη φορά. Μυστήριο, κρυψώνες πολλές και ίσως πίσω από το λόφο κρύβονται ακόμη πιο πολλά. Το τραγί κάνει πως δεν ξέρει τίποτα και ο αετός φύλακας από ψηλά ο άνθρωπος αναζητείται(?)

Καλησπέρα Dodo!

el-bard said...

Όλοι ξέρουν πού είναι οι καλές κρυψώνες. Κι εσύ το καταφέρνεις τέλεια αυτό: να κρύβεις καλά κάτι για να γίνει φανερό στο τέλος.

dodo said...

mariela :-)))

margo Άγρια βουνά, κρησφύγετα κυνηγημένων...

el-bard Χαίρομαι πολύ που σε ξαναβλέπω εδώ μέσα!